تبليغاتX
حسرت اشک

ندايي خفته در گلويت

از گذرگاه سپيد

سواره بر خون گذر كرد

ندايي خفته در گلويم!!!!


تقديم به ندا آقا سلطان . او كه فريادي راه گلويش را بست و به خون نشست



+ نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر 1388ساعت 12:32 توسط niloufar |


ندايي خفته در گلويت

از گذرگاه سپيد

سواره بر خون گذر كرد

ندايي خفته در گلويم!!!!


تقديم به ندا آقا سلطان . او كه فريادي راه گلويش را بست و به خون نشست



+ نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر 1388ساعت 12:30 توسط niloufar |


مرد باش

به حرمت شوريدگي زنانه ام


باران كه ميشوم چتر ميشوي

تو باران باش

من تن ميشوم!


عشق من و تو

حكايت شيرين بچگي ست




تاول سرخ سينه هايم

حكايت دلدادگيست؟؟!!!




دلدار؟!!

دل را به كدام دار؟


                                                                               نيلوفر


+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت 9:11 توسط niloufar |



سيبك گلويم را

شراب ريخته ام!!


طعم تنم را

زير دندان هاي رديف تو

به چشم آينه ديده ام

حجم خيس لبانت

نبض گوش هايم را

به وحشت شهوت

از كرانه شرقي تنم

 بوي ياس بافته در گيسويم را

به غربي ترين شهوت تنت كوچ ميدهد

من طعم زن بودنم را

ميان لبهايت

جا گذاشته ام.


سيبك گلويم را

   براي تو

 شراب ريخته ام!!


پ.ن: ميان بازوان سختت جاي هميشگي من است

گه گاه كه رهايم مي كني به پرستويي مي مانم كه راه كوچ نمي داند

رهايم نكن لحظه اي حتي بهانه آسايشم!

پ.ن: قدرت عاشق در هضم عشق است. من محتاج عشق نيستم . توان جذب عشق تو در من بالاست!!!!


+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388ساعت 12:38 توسط niloufar |

نجيب تر از هميشه

اين روزها

به دست مي گيرم گوشه دامنم را

تا سپيدي

تا رقص خلخال

مي خواهم پاك دامن بمانم!!

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 10:31 توسط niloufar |

فقط

شش قدم

آنطرف تر از 

بهار

گلي خنديد



 پينوشت:و هنوز هم نيلوفر ميانه اشك ولبخند ........

6 فروردين 1364

سحر . باراني بهاري

و فقط چندثانيه وقت براي نفس كشيدن بود كه تن مادرم را رها كردم

كه اگر ديرتر بود. شايد حالا نيلوفري نبود

                                                                                  نيلوفر 6 فروردين1388

                                                                

                                        

+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 11:11 توسط niloufar |


به حرمت بازوان سبزت سبزم


دوباره اين من رسوا

سرك كشيده بين ما

چه حاجت بود

بودنت را

گفته بودم بين ما

غير ما؟

"اين من رسوا.!!!"


من همانم

كه شعر شدم به دفترت


تمام ناتمام مرا

تو لحظه آغازي




چه خسته ام امروز.در هم شكسته و تلخ.به حكم تقدير شايد

شايدكسي مرا بخواند اين جا . شايد

اينجا سرزمين من است. بي هيچ حصار و قلعه اي. بي هيچ سنگ چين و پرچيني

اينجا فقط من ب اصداي بلند مي خندم.گريه مي كنم. شكوه مي كنم

دوباره اين من بين جمله هايم سرك كشيد!!!

                                                                                                           نيلوفر








+ نوشته شده در شنبه یکم فروردین 1388ساعت 23:23 توسط niloufar |



به ساقه اي مي مانم لطيف

كه شبنم ميشوي به تنش

به شرط شعر

به حكم شور

به رد عقل!!!

ميانه من و تو

نه شكر

نه آب

نه حل مي شويم

نه ته نشين

بين و من تو

غير ما؟!!!!!!!!!

هزارمين شعرم

سقط ميشود

بي درد!!!


پينوشت: مرا تكه تكه بخوان                                نيلوفر

+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت 13:11 توسط niloufar |

انگار دنبال توام در تمام نبوده ها!

     ______________________________________

او كه خدا مي دانمش تنهاست

زبانم لال

خدايي پيشه كرده اي؟!!

   ____________________________________

سلسله مويي

پيچش ريخته به تنت

تابش بي تابي تنم

هر لحظه شاعرگونه و مست

جامي. شرابي. بوسه اي

لختي نوازشي

در ابر و باد چشم تو

طرحي

رنگي

نقشي

چيزي نيست غير او!!

سمن به دست

سمن به پا

ياسمين به مو

ياسي به دست

شب بو به خواب

عطرش به لب

ابر و باد چشم تو

طوفان

به جزيره كوچك تنم

هجوم دست تو

اين ابرو باد چشم تو!!!!!!!!!!!

نيلوفري به دست

نيلوفري به تن

نيلوفري به خواب

نيلوفري .......................................

              

پ.ن:سر سپرده به اين روزهاي دلسپردگي

پ.ن:مادام كه مي نويسم نيلوفري درونم زنده است. تو ريشه اش باش. رنگ صورتي تنش

پ.ن:گاهي دلم  سكوتي كشنده مي خواهد. مرگ را شايد.تا دوباره نيلوفر زاده شود

 

                                                                                                                    نيلوفر



+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 21:26 توسط niloufar |

ميانه راه دي

سرد و خالي و نمور

نه . گرم و لبريز و پر

دوخته ام دل به راهي دور

چشمم همان سياه خيره!!

غرق كرده تو را در خود

بهترين

تمام لذتم ريخته در لبم. دوخته به لبت

تنگ در آغوش دور تر از هوس

سر به سينه اي

تن به كوهي

در آغوش مردي كه بوي تنش آتش ميزند به هرچه هوس

آسمان عمود بر صورتم و چشمانت ستاره باران 

سجده كردي مهر لبانم را

غرق عطر گيسو

مست شراب بوسه

شعر گم ميشود

صداي تو آرام ميلغزد به گوش

گرم

تو را تنگ بي هيچ روزنه اي

مي كشم در آغوش

مرد هميشه عاشقم


پ.ن: فارغ از هر چه شعر بخوانيد

         

                                                                                 نيلوفر23 دي ماه



+ نوشته شده در دوشنبه سی ام دی 1387ساعت 11:39 توسط niloufar |

من نیلوفرم. زاده ششمین روز از اولین ماه بهار.

خدای دانه های باران را سجده می کنم

خدایی که مرا مشتاق. سرکش . سخت و شاید عاشق آفريد



من خدایی رابنده ام که مرا لایق فقر دانست و من حالا سلطنت فقر به عالم نفروشم.



"" زنانگي ام را فرياديست براي گوش هايي كور!!

و چشم هايي كر!!

موزيك اينجا تقديم به نيلوفر تنهاي درونم

براي همه لحظه هاي بي پناهي اش

تقديم به روح سركش و خاموش خودم.باشد

كه آرام گيرم!!!""

Home
Email
Night Skin